13 Mart 2012
17:07
Denizin sessizliği kulaklarımda... Geçen gemilerin yarattığı dalgalar dışında, denizin burada olup olmadığı bile belli değil. Küskün gibi adeta... Konuşmuyor benimle. Bayadır dertleşemedim çünkü onunla. Sahile bıraktığı dalgalarda başkalarının sırları var. Bana ait hiçbir şey yok. Belki de çıkardığı cılız dalga sesleri bundan. "Hadi" diyor bana. Hadi artık! Başkalarını dinlemekten sıkıldım. Anlat bir şeyler...
Anlatamıyorum... Bulamıyorum çünkü anlatacaklarımı. Evde bırakmışım, yanımda getirmemişim sanki. Şarkı mırıldanmak dışında elimden bir şey gelmiyor.
Şaşırıyor... Daha önce hiç böyle yapmamıştın, 25 senedir hep yanımdaydın, hep konuşan sendin, benim konuşmama izin verme diyor.
Farklı gözle bakıyorum bu kez suya. Yine keyif alıyorum, yine gülümsememe yardımcı oluyor. Ama dediğim gibi bir eksiklik var. Şimdilik bilmiyorum, ancak yazının sonuna kadar bulacağımdan eminim.
Suya bir süre ara veriyorum. Dolduramadığım tek boşluk sadece bu mu diyorum şu sıralar. Kafama takılanları birer birer heybemden çıkarıyorum. Günlerin ilerleyişi ile ilgili sorular soruyorum kendime. Düşünüyorum... Bir sıkıntı yok sanırım. Saniyelerin yavaş ilerlediği bir yerde de olsam, geçiyor bir şekilde zaman. İnsanın bir yere alışması kolay, vazgeçmesi zordur. Burası için geçerli olmasa da atlatacağım bu süreci.
Dışarıdaki insanlarla aram nasıl? Ailemle, arkadaşlarımla, "can"larımla. Özlem duygusu bambaşkaymış. Tarifi çok zor, ölçüsü olmayan bir yemek gibi... Herkesin pişiremediği bu yemeği, tatmadan, boğazınızdan geçmeden, cümle içinde kullanmanız bile sağlık açısından sakıncalıdır. Gel gelelim bana. Her gün tadıyorum bu yemeği. Soğuk yiyorum. Çatal tutan ellerim üşüyor. Ama iyiyim yine de. Çünkü bu yemeği pişirenlerle konuşuyorum her gün, her hafta... Onların mutlu sesleri, yemeğin üstüne yediğim tatlı oluyor. Dolayısıyla karnım tok, bir daha da acıkmamak umuduyla güneşli günleri bekliyorum...
Gelecekle ilgili umutlarım neler? Zira umutlarınızın tam da dibe demirleneceği bir yerdeyseniz, bu sorunun cevap süresi oldukça uzundur. Ancak sırada bekleyen sorular olduğundan, hemen bir cevap vermek gerekli. Bu soruya da en olumlusundan, içi dolu bir tik atıyoruz. Buranın ardından, nereye gidersek gidelim, bizi hep güzel insanlar bekleyecek. İster memleketinize dönün, ister iş ortamına girin, isterseniz de arkadaşlarınızla aylak aylak gezin. Gidebileceğiniz tüm bu ortamlardaki insanlar, birlikte güzel şeyler yapcağınız, güzel insanlar olacaktır.
Denizle ilgili eksikliği tabiki unutmadım. Yazının sonlarına doğru keyif alacağım şeyleri hatırladıkça, o günlerin yaklaştığını anımsadıkça, tek kelimelik eksik cevap, beyin çeperlerime son sürat vurdu. Tatil... İşte o zaman seninle konuşacağım deniz. Bedenimin sıcaklığını o zaman hissedeceksin. O zaman kıyıya bıraktığın ufak taşlar bana ait olacak, yürürken benim ayaklarıma batacak. İşte o vakit sana şarkı söylemekten vazgeçeceğim, senin şarkını tam da o vakit dinleyeceğim...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder